Arnar Pétursson náði frábærum árangri um helgina þegar hann stórbætti eigið Íslandsmet í 100 km hlaupi á móti í Koper í Slóveníu. Hann kom í mark á 6:24,53 klst., sem er bæting um rúmar 20 mínútur frá fyrra Íslandsmeti hans, 6:45,16 klst.
Tími Arnars er jafnframt næsthraðasti tími heims í greininni á árinu. Afrekið staðfestir að hann er kominn í fremstu röð í 100 km götuhlaupi á alþjóðavísu.
Aðstæður voru þó ekki alveg eins og best var á kosið. Það var sól og heiðskírt allan tímann. Arnar þurfti því að huga sérstaklega vel að vökvun og steinefnum. Hann tók meðal annars tvær salttöflur í hlaupinu og var með steinefni í drykkjum og geli.
Allt öðruvísi undirbúningur en fyrir maraþon
Undirbúningur fyrir 100 km hlaup er að hans sögn töluvert frábrugðinn undirbúningi fyrir styttri vegalengdir.
„Það er rosalega mikill munur að fara 100 km heldur en meira að segja maraþon,“ segir Arnar. „Í 100 km á götu þarftu að hafa gríðarlegan styrk til að geta tekið á móti sama högginu aftur og aftur, lyftingar eru því stór partur af ferlinu.“
Æfingarnar sjálfar séu líka ólíkar því sem þekkist í maraþonundirbúningi. Þar skipti magn miklu máli. Helstu gæðaæfingarnar séu yfirleitt 40 km eða lengri. Í aðdragandanum fór Arnar mest upp í 55 km. Þá hljóp hann á áætluðum keppnishraða, um 3:45 mín/km.
Næringin skipti sköpum
Að sögn Arnars var næringin einn mikilvægasti þátturinn í hlaupinu. Í svona löngu hlaupi þarf margt að ganga upp, og þar telur hann að lykillinn að þessum árangri hafi legið.
„Það sem er einna mikilvægast í svona löngu hlaupi er næringin. Hún gekk sem betur fer alveg framar vonum,“ segir Arnar.
Hann tók inn orku á 12–15 mínútna fresti í gegnum allt hlaupið. Það jafngilti um 90–110 grömmum af kolvetnum á klukkustund. Hann skipti á milli gela frá Maurten, Precision og SiS.
Vindur og hiti tóku á
Hlaupið gekk í heildina mjög vel. Arnar hljóp alls 105 hringi, sem voru um 960 metrar hver.
Vindurinn reyndist þó meiri en búist hafði verið við. Það fór að segja til sín þegar komið var í kringum 55–60 km. Um leið var hitinn orðinn meiri þar sem komið var fram undir hádegi.
Á þeim tímapunkti fann Arnar fyrir smá ógleði og köldum svita. Þá ákvað hann að fara varlega og passa sérstaklega upp á að taka ekki of mikla áhættu.
„Ég ákvað því að halda mig á sársaukamörkunum án þess að taka of mikla áhættu á að ofhitna,“ segir hann.
Erfiðasti kaflinn kom undir lokin
Erfiðasti kaflinn kom þó undir lokin, í kringum 93 km. Þar áttaði Arnar sig á því að vindurinn var að hafa meiri áhrif en hann hafði gert sér grein fyrir, þar sem hann var mun lengur í mótvindi en meðvindi á hverjum hring. Það reyndi á andlega jafnt sem líkamlega, en þrátt fyrir það hélt hann áfram og kláraði hlaupið af miklum styrk.
Árangur Arnars er einn sá besti sem íslenskur götuhlaupari hefur náð og sýnir glöggt þann mikla styrk og fagmennsku sem liggur að baki slíkri frammistöðu.