Í dag, 27. nóvember, eru liðin 69 ár frá einum merkilegasta áfanga íslenskrar íþróttasögu þegar Vilhjálmur Einarsson vann til silfurverðlauna í þrístökki á Ólympíuleikunum í Melbourne árið 1956. Það var í fyrsta sinn sem Íslendingur stóð á verðlaunapalli á Ólympíuleikum og afrekið varð til þess að Vilhjálmur festi nafn sitt á spjöld íþróttasögunnar.
Vilhjálmur, fæddur 5. júní 1934, hóf keppnisferil sinn á Eiðum um miðja síðustu öld. Síðar fluttist hann til Reykjavíkur þar sem hann æfði með ÍR og vakti fljótt athygli fyrir mikla stökkhæfileika. Hann tryggði sér lágmark á Ólympíuleikana í Melbourne og á leikunum sjálfum stökk hann 16,26 metra, stökk sem tryggði honum silfurverðlaun og stóð sem Ólympíumet í tvær klukkustundir áður en Brasilíumaðurinn Adhemar da Silva bætti það með sigurstökki sínu.
Á árunum 1956–1962 var Vilhjálmur á meðal fremstu þrístökkvara heims og þar að auki með þeim bestu í langstökki í Evrópu. Hann setti Íslandsmet í þrístökki utanhúss árið 1960 með 16,70 m stökki, met sem enn stendur sem er sönnun um ótrúlega hæfileika Vilhjálms.
Meðal hans helstu afreka má nefna:
- Silfur á Ólympíuleikunum í Melbourne 1956 – 16,26 m
- Brons á EM í Stokkhólmi 1958 – 16,00 m
- 5. sæti á ÓL í Róm 1960 – 16,37 m
- 6. sæti á EM í Belgrad 1962 – 15,62 m
Vilhjálmur var einnig fyrsti Íslendingurinn til að hljóta nafnbótina Íþróttamaður ársins árið 1956 og var valinn aftur 1957, 1958, 1960 og 1961. Þá var hann sá fyrsti sem hlaut sæti í Heiðurshöll ÍSÍ árið 2012, viðurkenning á einstökum afrekum og áhrifum hans á íslenskar frjálsar íþróttir.
Það má með sanni segja að Vilhjálmur Einarsson hafi verið brautryðjandi, hvatning og fyrirmynd fyrir kynslóðir íþróttafólks sem fetað hafa í fótspor hans.
Áhugasamir geta fundið skemmtilegt viðtal við Vilhjálm á vef RÚV frá árinu 2012 þar sem hann rifjar upp feril sinn og ógleymanlegu stundina í Melbourne.